W 1487 Wincenty kupił z zastrzeżeniem prawa odkupu od swojej drugiej żony Agnieszki z domu Niepartskiej czynsz roczny w wysokości 6,5 grzywny, który zapisany był na Bodzeporowicach Małych oraz na części Fałkowa za 100 grzywien sumy głównej oraz przejął od niej czynsz roczny w wysokości 13 grzywien zapisany z zastrzeżeniem prawa odkupu za 200 grzywien na Podarzewie, Budzeporowicach i Fałkowie w powiecie gnieźnieńskim. W zamian za to Stanisław Imbir miał zapłacić Agnieszce 50 grzywien w ratach przez 8 łanów, którą to sumę zabezpieczył na wsiach Objezierze i Kowalewko oraz na połowie miasta Ryczywół. W 1494 Stanisław zapisał wikariuszom katedry poznańskiej czynsz roczny w wysokości 10 grzywien, trzech wiardunków oraz 4 groszy od sumy 134 grzywien na wsiach Objezierze, Kowalewko i Krężoły oraz na mieście Ryczywół. W 1494 Stanisław Imbir zapisał czynsz roczny w wysokości 8 grzywien od sumy 100 grzywien Janowi Peszlowi kanonikowi kolegiaty NMP koło katedry poznańskiej na wsiach Objezierze, Kowalewko i Krężoły.