Świadkami w procesie byli Nanker Dłuski, Stanisław Siedlnicki oraz Wojciech Olbachcicki.
W 1528 w recesie granicznym pomiędzy księstwem glogowskim a Koroną Królestwa Polskiego opisano granicę. Biegła ona pomiędzy wsią Kowalewo w Królestwie Polskim a wsią Langowo, która wówczas w połowie należała do Śląska a w połowie do Wielkopolski (Langenau/ Łęgoń). Dalej jej przebieg wyznaczała droga z Langowa do Siedlnicy wraz kopcami granicznymi, które miały być według dokumentu usypane przy strudze płynącej od młyna Langowo aż do wspomnianej drogi. Struga płynęła od młyna Langowo do niezidentyfikowanego młyna o nazwie „Zulcz”, oraz dalej do brodu zwanego „Hundsloch” i dalej aż do wielkiej drogi z Góry Śląskiej do Głogowa.
W 1570 bracia Stefan, Stanisław, Bartłomiej, Andrzej i Wacław Wilkowscy, którzy byli dziedzicami działów majątkowych w Jędrzychowicach, Kowalewie i Kędlewie w powiecie wschowskim zostali pozwani przez Kaspra Nosticza z Drzewc koło Wschowy o sumę 80 złotych węgierskich, zapisaną mu przez zmarłą Małgorzatę Taderównę, którą to kwotę na tych dobrach oprawił jej zmarły mąż Jan Kotwicz Jędrzychowski. W 1571 bracia pozwali Kaspra Nosticza Drzewieckiego o to, że dokonał zbrojnego zajazdu na ich dobra w Kowalewie i wypędził stamtąd siłą ich ojca.