check and balances – hamulców i równowagi), ale w praktyce prezydent wyrasta ponad resztę naczelnych organów państwa.
Pozycja ustrojowa obecnego prezydenta USA wywodzi się z XIX wieku – prezydent silny, „niekoronowany monarcha, sprawujący najpotężniejszy urząd świata”.
Francja III Republika Francuska (1871–1940) jest „ojczyzną” drugiego modelu prezydentury. W 1875 roku trzy ustawy konstytucyjne, gwarantujące prezydentowi pozycję dość silną, choć model w zamyśle tymczasowy. W tym czasie trwał spór o to, czy Francja ma być monarchią czy republiką. Druga opcja została zatwierdzona przewagą jednego głosu. W 1873 roku prezydentem został Patrice Mac-Mahon, który miał sprawować swój urząd przez kadencję trwającą 7 lat (rozwiązanie skopiowane w wielu innych krajach). W 1879 roku przegrał jednak z parlamentem walkę o kształt rządu, co zmusiło go do rezygnacji. Nowym prezydentem został Jules Grévy, który ogłosił, iż nie będzie wykorzystywał większości swoich uprawnień, a przede wszystkim rozwiązywał parlamentu (tzw. konstytucja Grévy’ego). Sprawiło to, iż pozycja prezydenta znacznie osłabła.
V Republika (od 1959 r.) wprowadziła system semiprezydencki.