Wszystkie trzy córki otrzymały po 10 138 rubli rosyjskich oraz 92 kopiejki, a majątek 10 stycznia 1896 r. w pełni przejął ich ojciec. W 1900 r. przeprowadzono pomiar dóbr, który wykazał, że Koziczyn, Koziczynek oraz Nieborzyn liczą 1215 mórg i 189 prętów.
Od tego momentu majątek był stopniowo parcelowany, nie są znane jednak wszystkie transakcje sprzedaży działek. Już w 1898 r. Kinnel sprzedał koziczyńską część lasu Donoch, który został zakupiony przez Tatinę Kawelinę, a następnie przejął go Włościański Bank Kredytowy. Ten sam Bank przejął resztę majątku w 1902 r., kiedy zmarł Józef Kinnel. W konsekwencji z dóbr wydzieliła się Radomka, która objęła część ziemi sprzedanej bezpośrednio przez Bank oraz za pośrednictwem Żydów Gersza Rozentala i Mordkę Górnego. Zapewne także w tym czasie od dóbr koziczyńskich odłączył się Nieborzyn. Resztę zakupił w 1905 r. inżynier Brunon Tyszka.
Od XX wieku Nowy właściciel rozwinął w majątku szeroką działalność społeczną i oświatową, sam bowiem był działaczem Polskiego Związku Ludowego i jego przywódcą w powiecie ciechanowskim. W Koziczynie kolportowano prasę, nielegalne wydawnictwa oraz odezwy, przechowywano zapasy broni. Organizowano spotkania po niedzielnych mszach, śpiewano patriotyczne pieśni, czytano i objaśniano odezwy. Koziczyn stał się ówczas głównym ośrodkiem narodowym w okolicy.