W 1939 r. pałac zajęli oficerowie sztabowi Reichsarbeitsdienstu. W lipcu 1940 r. Piotrowska z rodziną musiała przenieść się do oficyny, ale nadal mogła samodzielnie zarządzać majątkiem. Taka sytuacja trwała do lutego 1941 r. Wtedy to Koziczyn został podarowany awansowanemu na generala pułkownikowi Arbeitsdienstu Wiesemannowi, który osiadł tu w pałacu. W efekcie Piotrkowscy musieli opuścić majątek. Koziczyn przez swoje położenie znów został poważnie zniszczony w 1945 r. Spłonęło wiele domów i stodoła dworska, a sam dwór był tak zdewastowany, że Piotrowscy po powrocie zamieszkali w oficynie. Wkrótce jednak musieli opuścić powiat na stałe, a niewielki majątek, mający 87,1 ha rozparcelowano.
Przystąpiono wkrótce do odbudowy wsi, która z czasem tak się przybliżyła do Koziczynka, że ten został jej częścią. OSP reaktywowano w 1952 roku. W tym samym roku, po zlikwidowaniu gminy Regimin, Koziczyn trafił do gromady Szulmierz, w której pozostał do 1972 roku, kiedy to przywrócono podział na gminy i ponownie znalazł się w gminie Regimin.
Współcześnie Koziczyn obecnie jest typowo rolniczą wsią, będącą jednak też ważnym ośrodkiem kulturowym dla gminy Regimin oraz, przez wpływ parafii, sąsiedniej gminy Opinogóra Górna. W roku 2021 liczył 199 mieszkańców.