W 1921 we wsi było 26 domów zamieszkałych przez 169 osób (wszyscy narodowości polskiej i wyznania rzymsko-katolickiego). Należała do gminy Komorowo w powiecie ostrowskim w województwie białostockim. Z dniem 1 kwietnia 1939 wieś (wraz z całym powiatem) włączono do województwa warszawskiego. lewo|mały|Dwa krzyże w Kozikach lewo|mały|Pomnik we wsiMiejscowość (podobnie jak pobliskie Fidury) została spacyfikowana przez żołnierzy III Rzeszy w czasie akcji odwetowej za zamach na niemieckiego starostę dr. Reinholda Ekerta, którego dokonał 25 maja 1943 w Ostrowi Mazowieckiej oddział Armii Krajowej Obwodu „Opocznik”. Niemcy ostrzelali zagrody z broni ręcznej i maszynowej. Ludzi zamordowali za pomocą toporów i broni palnej. Spalili zabudowania rolników Władysława Filipiaka i Baltazara Zyśka, zrabowali mienie. Ludność poinformowali, że akcja jest nie tylko odwetem za zamach na Ekerta, ale też karą za ścinanie linii telefonicznych przez polski ruch oporu i napady na niemieckie samochody wojskowe na trasie Ostrów Mazowiecka–Wyszków. Pacyfikacja 3 czerwca 1943 miała też stanowić ostrzeżenie dla mieszkańców powiatu ostrowskiego przed zamachami na niemieckie dzieło odbudowy w GGMieczysław Bartniczak: Eksterminacja ludności w powiecie Ostrów Mazowiecka w latach okupacji hitlerowskiej (1939–1944). „Rocznik Mazowiecki”, t. 5, 1974, s.