XMS () – specyfikacja dostępu do pamięci rozszerzonej (ang. extended memory, znajdującej się powyżej 1 MB) w programach pracujących w systemie operacyjnym DOS na komputerach wyposażonych w procesor 80286 lub wyższy. XMS definiował również dostęp do pamięci HMA, w tym umożliwiał sterowanie linią adresową A20 - więcej na ten temat w artykule Tryb rzeczywisty.
Aby program mógł wykorzystywać pamięć rozszerzoną wymagana jest obecność sterownika, który będzie realizował żądania programu (np. przydział bloku pamięci, zwolnienie bloku pamięci itp.). Dostęp do funkcji sterownika jest możliwy przez przerwanie programowe o numerze 2Fh. Z systemem MS-DOS, począwszy od wersji 4.00, dostarczany był standardowo sterownik o nazwie HIMEM.SYS, który był ładowany do pamięci poprzez wpis w pliku systemowym CONFIG.SYS. Wiele programów napisanych dla systemu MS-DOS korzystało ze sterownika pamięci rozszerzonej, były to m.in. programy użytkowe, gry, a nawet systemy operacyjne Microsoft Windows w wersjach 2.1 - Me. Te ostatnie przydzielały sobie całą dostępna pamięć rozszerzoną, by same nią zarządzać i alokować dla procesów uruchamianych w tychże środowiskach graficznych.