Według pierwszego, zachowanego zapisu historycznego związanego z miejscowością, pochodzącego z 1398 Mikołaj Kozielski oraz Mroczek z Zajączkowa mieli rozgraniczyć przez ujazd Koźle i Zajączkowo. W 1398 i 1400 przed sądem ziemskim odnotowano zapowiedź zapustu oraz dąbrowy. W 1413 (według zachowanej kopii z 1455) strumień zwany "Struga" przepływający koło Ostroroga oddzielał od wsi Koźle pola, folwark, łąki itd. stanowiące uposażenie kościoła w Otorowie koło Szamotuł. W 1539 (wg kopii z XVII wieku) kopiec narożny dzielił Buszewo, Buszewko oraz Koźle braci Łukasza i Andrzeja Jankowskich z Jankowic. Według dokumentu z 1652, oblatowanego w 1743, nastąpiło rozgraniczenie Otorowa z Koźlem. Ustawiono wówczas dwa kopce narożne dzielące Otorowo, Koźle i Buszewko oraz Otorowo, Ostroróg i Koźle, a także wzmiankowano drogę z Koźla do Szamotół i Ostroroga.
W latach 1387-1407 właścicielem we wsi był Tomasz Kozielski z Koźla alias Lipnicki z Lipnicy koło Szamotuł. W 1387 toczył on proces z Mikołajem z Bytynia, jego żoną i synami oraz innymi dziedzicami Bytynia o 30 grzywien, o 3 grzywny z tytułu poręczenia oraz o 15 grzywien.