Zachowały się także średniowieczne zapisy o wsi pochodzące z XV-wiecznych źródeł kościelnych. W 1413 (wg kopii z 1455) Adam pleban otorowski pobierał w Koźlu dzięsięcinę z pól szlacheckich, z kmiecych osiadłych po dwie miary żyta i owsa. W 1420 toczył on także proces z kanclerzem katedry poznańskiej Mikołajem z Górki Miejskiej z rodu Górków herbu Łodzia o dziesięciny snopowe z ról folwarcznych w Koźlu. W 1420 toczyli również proces o dziesięciny z 4 łanów w Koźlu. W 1421 zawarli ugodę w sprawie dziesięciny snopowej z 4 łanów ról folwarcznych we wsi Koźle. W 1423 oraz 1510 kanclerz katedry poznańskiej otrzymywał dziesięciny z Koźla.
W 1418 kasztelan santocki Mikołaj Żydowski właściciel Żydowa i Rozwarowa, obecnie nazywającej się Rostworowo, oraz z Psarskiego koło Pniew przedłożył w sądzie ziemskim dokument nabycia Koźla i nikt nie zgłosił wówczas prawa bliższości do wsi. W 1428 woźny sądu ziemskiego zapowiedział wsie Psarskie koło Pniew, Zajączkowo, Koźle i Orle (Orle Małe) jako własność Piotra, Zygmunta, Wincentego i jego syna Dobrogosta Zajączkowskich.