Walki trwały kilka dni, piechota rosyjska bezskutecznie podejmowała próby wyparcia jednostek austriackich za Wisłę. Artyleria cesarska przykryła ogniem większość miejscowości znajdujących się na północ od Wisły. Ogień był kierowany na miejscowości: Igołomia, Wawrzeńczyce, Wierzbno, Gruszów, Kowala, Hebdów, Kuchary, Śmiłowice. Rosjanie umocnili się na linii rzeki Szreniawy, broniąc się przed napierającymi wojskami wroga. W pasie nadgranicznym, w rejonie miejscowości Nowe Brzesko, Hebdów, Sierosławice, Jaksice, Sokołowice przebywały jedynie niewielkie oddziały rozpoznawcze.
W sierpniu 1944 r. na tereny Kuchar sprowadzono funkcjonariuszy z Organizacji Todt. Od sierpnia 1944 r. do stycznia 1945 r. trwały prace przy budowie systemu umocnień zwanych OKH Stellung a2. Do prac pod nadzorem Niemców wykorzystywano okoliczną ludność. Do dziś zachowały się linie okopów.
W styczniu 1945 r. w Kucharach trwały walki o przełamanie linii niemieckich. Wojska Armii Czerwonej kierowały natarcie z kierunku Bobina. Po dwudniowych walkach wojska niemieckie wycofały się w kierunku zachodnim.