Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie ostrołęckim ziemi łomżyńskiejCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Rzekuń.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 321 osób, 314 było wyznania rzymskokatolickiego, 7 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 59 budynków mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w m. Rzekuń. Podlegała pod Sąd Grodzki w Ostrołęce i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Rzekuniach.
W latach 1939–1941 wieś jak i część gminy Rzekuń przyłączono do ZSRR, Sowieci wysiedlili mieszkańców wsi, tłumacząc to bliskością granicy z Niemcami. W czerwcu 1941 r. zaplanowano wywiezienie mieszkańców Laskowca w głąb ZSRR, lecz w przeddzień zaplanowanych wywózek Niemcy hitlerowskie napadły na ZSRR.