Od 1333 miejscowość była siedzibą własnej parafii. Dokument sądowy wystawiony w 1342 w Szprotawie na Dolnym Śląsku przez Henryka księcia żagańskiego odnotował jako świadka Mikołaja Kotwicza z Lasocic. W 1399jako świadka odnotowano Przecława, który nosił odmiejscowe nazwisko Lasocki pochodzące od nazwy wsi. W 1434 odnotowano we wsi kaplicę podległą parafii w Ogrodach. W 1437 miejscowość należała do powiatu wschowskiego Korony Królestwa Polskiego. W XV wieku dziedzicami w Lasocicach byli bracia Kotwicze. W 1434 Andrzej Kotwicz wraz z bratem, sędzią wschowskim Wincentym toczyli proces z Piotrem Czaldorfem i Szybanem dziedzicami z Ogrodów. W 1437 Andrzej zapisał w testamencie czynsz na swojej części Lasocic położonej w stronę Długiego. W 1496 dziedzicem wsi był marszałek nadworny Rafał Leszczyński. Jego majątek odziedziczyła córka Małgorzata Leszczyńska oraz syn Rafał Leszczyński. W 1482 odnotowano w Lasocicach gródek (łac. fortalicium).
W średniowieczu miejscowość leżała blisko granicy z Dolnym Śląskiem. W 1528 wymieniono ją kiedy wytyczano granice pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a księstwem głogowskim.