W wieku XIX Lechów leżał na samej granicy powiatu opatowskiego.
Po 1918 roku porządkowano we wsiach sprawy własnościowe. Parcelowano pozostałości majątków państwowych i osady karczemne między innymi w Lechowie rozparcelowano „karczmarkę” o powierzchni 5,30 ha na dwie osady rolne i działkę szkolną. Likwidowano serwituty pastewne i leśne, nadając chłopom z majątku lasów państwowych dodatkowe przydziały ziemi poleśnej i lasów.
Na odcinku około trzystu metrów przy drodze Kielce - Łagów znajdowały się wszystkie lechowskie budynki w kilku liniach zabudowy. W 1929 roku część mieszkańców złożyła wniosek do urzędu wojewódzkiego w Kielcach o przeprowadzenie scalenia gruntów. Władze w odpowiedzi proponowały przesiedlenie właścicieli najdrobniejszych gospodarstw na wschodnie lub zachodnie rubieże kraju ale bezskutecznie. Scalenie gruntów rozpoczęto w 1932 roku. Wyłączone z niego zostały: działka szkolna, cmentarze - epidemiczny w uroczysku Osiny i wojenny z czasów I wojny światowej, grzebowisko zwierzęce, kopalnia piasku i dwie pralnie - stawki służące do ogólnego prania. W 1933 roku geometra Walenty Stanek sporządził plan gruntów wsi Lechów. Komasacją zostały objęte pola na północ od rzeki Nidzianki oraz na południe od rzeki. Przy zamianie gruntów nastąpiło wiele problemów.