Śmierć Aleksandra wzbudziła wśród współczesnych obawy co do przyszłości Królestwa Polskiego. Kilka miesięcy po śmierci monarchy, z nieustalonej inicjatywy, ale z poparciem elit Królestwa Polskiego, 7 kwietnia 1826 roku zorganizowano w Warszawie symboliczny uroczysty kondukt żałobny z pustą trumną z Zamku Królewskiego oraz mszę żałobną w Katedrze św. Jana (mimo prawosławnego wyznania monarchy). Uroczystości organizował gen. Józef Zajączek. Procesja liczyła 3128 osób, w tym senatorów, ministrów, przedstawicieli województw i cechów, i była oglądana przez licznych mieszkańców ubranych w sposób żałobny. Przed trumną jechał rycerz w zbroi, z mieczem zwróconym ostrzem ku ziemi. Z tej okazji wybito pamiątkowe monety i medale oraz ogłoszono konkurs na najlepszą ilustrację wydarzenia. Zaprojektowano pomnik Aleksandra I (architekt Jan Jakub Gay), odsłonięty dopiero w 1835 roku z uwagi na powstanie listopadowe, wzniesiony w Cytadeli, która otrzymała imię Aleksandrowskiej.