Historia W okresie Krzyżackim wieś rycerska w komturi starogrodzkiej. Przez Linowiec przebiegał dawny trakt toruńsko-grudziądzki. W 1570 roku odnotowany był Liński, w 1626 Miełdzyński, w 1667 roku był wzmiankowany Młodzianowski właściciel dworu, a w 1788 Białkowski. W XVIII wieku pobudowano karczmę, istniała od połowy XIX wieku szkoła, w latach 1873-1934 Linowiec był siedzibą wójtostwa i urzędu stanu cywilnego. W drugiej połowie XIX wieku dziedzicem Linowca był Ryszard Raabe, w owym czasie mieszkało w miejscowości 133 katolików i 26 ewangelików. W 1934 roku dokonano częściowej parcelacji majątku, wzdłuż drogi do Wabcza sprowadzono biednych osadników z województwa krakowskiego. Po II wojnie światowej sparcelowano resztę majątku.

W czasie II wojny światowej wieś posiadała status majątek. W latach 1939 - 1942 nazwyała się Linowitz Dom.W cytowanej książce skrót nie został rozwinięty., lecz po przeprowadzonej zamianie nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w latach 1942 - 1945 nazywała się Schleiendorf.