i podpisy wykonawców ze Stargardu (1731 r.).
Kościół szczycił się kielichem o wysokości 23 cm z 1696 r., ufundowanym przez Adelajdę Schöning. Patenę ufundował Krzysztof Schöning z żoną Sabiną z przelewickich Sacków. Dzwon 1653 r. wykonał Bartłomiej Köckeritz, mistrz ze Stargardu. W 1945 roku, w czasie walk, kościół został nieznacznie uszkodzony. Od pocisku czołgowego powstała niewielka wyrwa w dachu, uszkodzono też wieże. Po przybyciu do wsi większej liczby osadników z kieleckiego pod koniec 1948 r. mieszkańcy Lubiatowa zwrócili się z prośbą o poświęcenie kościoła do pierwszego dolickiego proboszcza ks. Wacława Perza TChr. (tak jesienią 1984 r. powiedział sam ks. Perz, który nie zdołał wówczas się tym zająć, gdyż w styczniu 1949 r. opuścił parafię, a potem długo nie było sprzyjających warunków politycznych do odbudowy kościołów). Kościół popadł w ruinę. Służba konserwatorska zdołała zaledwie wpisać go w 1964 r. do rejestru zabytków. W ogołoconym z wyposażenia kościele o dawnej świetności przypominał klejnot z 1615 r. Piękne epitafium było w złym stanie, część inskrypcji skuto. Potem zawalił się dach.