Pod koniec XIX wieku podczas modernizacji naturalistycznej powstała prawdopodobnie cała sieć, dzisiaj już nieistniejących ciągów spacerowych o nieregularnym układzie, wprowadzono pojedyncze drzewa obcego pochodzenia takie jak daglezje zielone, jodły białe, cisy, żywotniki jesiony, modrzewie, dęby czerwone. Zasadą kompozycji są polany trawiaste okolone drzewami. Na uwagę zasługuje polana rozciągająca się przed elewacją ogrodową pałacu (zejście z werandy) w kierunku południowo-wschodnim. Polana ta łączy się z następnymi polanami rozchodzącymi od niej, w kierunku południowo-zachodnim i północno-wschodnim. Obecnie park pozostał w dawnych granicach z zachowaną zielenią i polanami parkowymi. pomniki przyrody występujące w parku zabytkowym to: lipa wielkolistna w wieku ok. 250 lat, o obw. 370 cm buk zwyczajny w wieku ok. 200 lat, o obw. 380 cm wiąz górski w wieku ok. 250 lat, o obw. 480 cm spotkać można również parę bocianów czarnych. Ponadto we wsi i okolicy znajdują się: nieczynny cmentarz znajdujący się za wsią na łąkach. Na nieczynnym cmentarzu rosną dęby szypułkowe o obw. 300 i 455 cm, wys. 18 i 28 m. kuźnia murowana z przełomu XIX i XX wieku chałupa szachulcowa z końca XIX wieku (zagroda nr 6). budynek murowany – szachulcowy z przełomu XIX i XX w. (nr 10). budynek murowany secesyjny z początku XX w.