Historia Lubienia jest kolonią fryderycjańską. Po zaplanowaniu miejscowości rozpoczęto w niej budowę 40 domostw, 4 studni publicznych i szkoły. Działania wojenne w 1778 r. przerwały tworzenie kolonii. Lubienia została zasiedlona przez 40 rodzin husyckich, które były zobowiązane ślubować wieczną wierność królowi pruskiemu. Pierwsi koloniści wprowadzili się 21 kwietnia 1780 r. Ze względu na położenie Lubieni jej mieszkańcy zajmowali się głównie karczowaniem lasów i rzemiosłem. W 1782 r. miejscowość otrzymała nazwę Sacken, dla uczczenia ministra pruskiego księcia Karola, którego nazywano „Fürst Sacken”. Występujące równolegle polskie nazwy to: Lubienie, Lubień i Lubina.
Wieś posiadała od końca XVIII w. pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono górnika z kilofem w prawej i lancą w lewej ręce.