Geschichte des ehemaligen Bisthums Lebus und des Landes dieses Nahmens, tom I, Berlin 1829, s. 99–100. 1460 – Lubno w posiadaniu rodu von Strauss thumb |160px|Herb rodu von Bassewitz 1492 – list lenny elektora Jana dla wszystkich nowomarchijskich Straussów (z Wojcieszyc, Krajnika i Różanek) stwierdza, że w ich posiadaniu jest również Lubno (i pozostaje do 1617 r.) 1618–1648 (wojna trzydziestoletnia) – zniszczenia wsi w wyniku działań wojennych; pozostało zaledwie 4 włościan Około 1700–po 1718 – wieś jest w posiadaniu rodu Hanff; według „Die Klassifikation von 1718/19” w 1718 r. właścicielem był zarządca okręgu łowieckiego (niem. Jagdfiskal) Friedrich Hanff z Kostrzyna 1740 – wieś przechodzi na własność majora Hansa Christopha von Beerfeldego 1792 – właścicielem Lubna zostaje Friedrich Wilhelm von Beerfelde (ur. 9.09.1773 w Lubnie, zm. 17.08.1837 w Lubnie), syn landrata gorzowskiego Christiana Wilhelma von Beerfeldego (ur. ok. 1730 w Lossow – zm. 4.04.1792 w Lubnie;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lubno (województwo lubuskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.