Historia Lubochnia swymi początkami sięga czasów Bolesława Krzywoustego, historycy podają, że w 1111 roku Bolesław Krzywousty ufundował tu kościół. Jednak archeolodzy każą nam przenieść metrykę wsi między VIII i XIII wiek, z tego bowiem okresu pochodzi odkryta tu ceramika.
W 1939 roku Lubochnia była kluczowym punktem operacyjnym dla formującej się Armii „Prusy” pod dowództwem gen. Stefana Dąb-Biernackiego. Od 2 września 1939 roku w Lubochni stacjonowało Dowództwo oraz Sztab 29 Dywizji Piechoty. Urząd Gminy w Lubochni od 6 września stał się centrum dowodzenia i łączności dla 13. Dywizji Piechoty, po przeniesieniu go z budynku lokalnego nadleśnictwa. Po przegranej bitwie pod Tomaszowem Mazowieckim, dowódca dywizji płk Władysław Kaliński wyznaczył Lubochnię jako początek głównej osi odwrotu swoich wojsk w stronę Inowłodza i rzeki Pilicy. Na Cmentarzu Parafialnym w Lubochni znajduje się mogiła zbiorowa żołnierzy Wojska Polskiego poległych w walkach obronnych we wrześniu 1939 roku.
Położenie Lubochnia leży we wschodniej części województwa łódzkiego na skraju Wysoczyzny Rawskiej. Przez miejscowość przepływa rzeka Lubochenka, lewobrzeżny dopływ Czarnej. Wieś położona jest 11 km od Tomaszowa Mazowieckiego, 55 km od Łodzi i 100 km od Warszawy.