Od 1815 r. Lubonia wchodziła w skład Wielkiego Księstwa Poznańskiego. 22 listopada 1840 r., nastąpiło uwłaszczenie lubońskich chłopów. Ufundowano wtedy także w miejscowości szkołę. W latach osiemdziesiątych XIX w., wieś należała do Tadeusza Morawskiego. Wraz folwarkiem i cegielnią Tadeuszki, majątek obejmował 2420 mórg, 15 domów i 223 mieszkańców. Po śmierci Tadeusza Morawskiego, miejscowość przechodziła w ręce kolejnych członków rodziny Morawskich - Henryka, a następnie Zofii. W okresie międzywojennym, majątek obejmował około 600 ha ziemi uprawnej i lasów, hodowano owce, bydło oraz trzodę chlewną. Majątek słynął z pięknego parku ze stawami rybnymi, jednak jednak jego sytuacja gospodarcza nie była najlepsza.
W okresie II wojny światowej, Lubonia przestaje być własnością Morawskich i trafia w ręce nowych niemieckich właścicieli, którzy ustanowili w majątku nowego zarządcę. Po wojnie dwór i dawny folwark stały się własnością POHZ Garzyn.
W 1960 r., z inicjatywy Koła Przyjaciół Książki działającego przy Bibliotece w Lesznie, w ścianę dworu wmurowano tablicę informującą o pobycie w nim w 1831 r.