Luboszyce (niem. Liebesitz, łuż. Lubošojce) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Nazwa miejscowości ma łużyckie korzenie. W źródłach pisanych po raz pierwszy pojawiła się w 1452 roku pod nazwą niem. Lubusy, w 1632 roku Lubesis, Lubesitz w 1714 roku, Lubschutz w 1750 roku i do 1945 roku jako LiebesitzZygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 267.. Rodzina Dalwitz była pierwszym odnotowanym w dokumentach właścicielem wsi, a kolejnymi właścicielami były rody: von Heide (1527 rok), Grünberg i Löbenów (1578), von Strachwitz (1658), von Auritz, Tschander, von Maxen, a od 1764 do 1945 ród von SeydelOstatnią właścicielką majątku ziemskiego i pałacu była Elza Seydel.. W latach 1846–1860 Eugeniusz Gustaw Edmund Seydel zbudował pałac, neogotycki, murowany, piętrowy z wieżą od wschodu i werandą od zachodu. Zabudowania gospodarcze powstały w XVIII i do połowy XIX wiekuGubińskie Towarzystwo Kultury – Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 26.. W sąsiedztwie pałacu znajduje się 3 ha park krajobrazowy z XVIII–XIX wieku oraz dęby szypułkowe. W pobliżu wsi znajduje się eponimiczne stanowisko archeologiczne kultury luboszyckiej z II-IV w.