Rudolf Kornke, ps. „Insurgent”, „Kat”, „Rudko” (ur. 28 września 1884 w Zagórzu k. Będzina, zm. 24 kwietnia 1958 w Chorzowie) – polski górnik, podporucznik artylerii Wojska Polskiego, powstaniec śląski, senator IV i V kadencji II RP oraz poseł na Sejm Śląski II i III kadencji w II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Antoniego i Ludwiki z domu Piegackiej. Od 1904 pracował jako robotnik w fabryce kwasu siarkowego w Radzionkowie, później górnik kopalni „Barbara-Wyzwolenie” w Łagiewnikach, kopalni „Neue Helene” w Szarleju i kopalni „Rosenblumendelle” koło Essen. Działacz „Sokoła”. W czasie I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej. Był dwukrotnie ranny. W 1918 przewodniczący Rady Robotniczo-Żołnierskiej w Metz. Współtworzył Polską Organizację Wojskową na Górnym Śląsku, komendant okręgu VIII (tarnogórsko-bytomskiego). Był dowódcą w trakcie trzech powstań śląskich, a za postawę wykazaną w walce, 27 czerwca 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.

W latach 1922–1925 prowadził restaurację w Piekarach Śląskich. Współtwórca Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy.