W 1533 Maciej Grudziński zapisał Barbarze, córce Jana Kościeleckiego, kasztelana łęczyckiego oraz starosty nakielskiego i tucholskiego oraz żonie swojego syna Stefana Grudzińskiego, po 3500 złotych polskich posagu i wiana na wsiach w powiecie kcyńskim oraz w powiecie poznańskim, m.in. połowę wsi Łęczyca.
W 1511 Sędziwój Przetocki sprzedał Piotrowi Górskiemu połowę wsi Łęczyca w powiecie poznańskim za 300 grzywien. W latach 1532–1533 właścicielem we wsi był syn Andrzeja Stefan Grudziński. W 1532 dał Stefanowi Potulickiemu kasztelanowi kamieńskiemu wsie w powiecie kcyńskim, a w zamian otrzymał wsie w powiecie poznańskim Wiry, Wiry Małe i Łęczycę.
W XV–XVI wieku wieś odnotowały archiwalne zapisy podatkowe. W 1478 miejscowość znalazła się w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór w Łęczycy od młyna wodnego zwanego „Kątnik” o jednym kole wodnym. W 1510 w Łęczycy odnotowano kilku zagrodników oraz młyn. W 1577 Jan Ciświcki i Stanisław Sypniewski zapłacili pobór podatkowy ze wsi. W 1580 Piotr Potulicki oraz Jan Kurowski zapłacili pobór z 1/3 wsi Łęczyca, w tym m.in. od młyna zwanego „Kątnik”.