W 1476 miało miejsce rozgraniczenie okolicznych majątków w wyniku czego odnotowano kopiec narożny dzielący wsie: Kotusz, Łęki Wielkie i Łęki Małe. W 1504 król polski Aleksander Jagiellończyk wyznaczył komisarzy królewskich do rozgraniczenia wsi królewskiej Bonikowo ze wsią Łęki Małe należące wówczas do Zygmunta Łąckiego kustosza łęczyckiego i kanonika poznańskiego oraz jego bratanków Wincentego i Jana synów Sędziwoja. W 1528 Wincenty Łącki otrzymal od Jana Sepieńskiego z Sepna całą drogę i groblę koło strugi Mogilnica oraz łąkę zwaną „Wyręba” dla umożliwienia budowy lub rozbudowy młyna należącego do wsi Łęki Małe stojącego na tej strudze. W zamian Łącki dał Sepieńskiemu gaj przyległy do gaju należącego do Sepna aż do drogi idącej z Lęk Małych do Sepna wraz ze strugą Mogilnica.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 4 łanów. W 1563 od 18 łanów, dwóch karczm dorocznych, wiatraka oraz od młyna wodnego dorocznego o dwóch kołach wodnych. W 1580 pobrany został podatek od 11 łanów, dwóch karczmarzy, z których każdy miał po połowie łana, 6 zagrodników, rzemieślnika, młyna walnego o dwóch kołach wodnych oraz wiatraka dorocznego.