Franciszek Padlewski poświęcił kościół ku czci apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Fundatorka zmarła 20 kwietnia 1782 r. i została pochowana w podziemiach kościoła. Syn Barbary i Jana Lisickich – Ambroży Lisicki był proboszczem w Łętowni. Zbudował on ambonę i wieżę (1779 r.). Zmarł w 1817 r. Epitafium jego wykonane z marmuru znajduje się w kościele po lewej stronie nawy. Do parafialnego kościoła w Łętowni do roku 1856 należał również, jako filialny, kościół w Jordanowie.
W XIX wieku prawo patronatu przechodzi na rodzinę Lipskich, Romerową – wnuczkę Barbary Lisickiej, Aleksandra Rolę – Gadomskiego, następnie na rodzinę Kempnerów.
Ludność Łętowni była uboga, zajmująca się rolnictwem. Ich majątek to ziemia do 2 hektarów. Gospodarzy posiadających więcej ziemi i lasów było bardzo biewielu. W tej sytuacji ludzie młodzi, jeśli mieli takie możliwości, emigrowali do Ameryki lub na służbę do pobliskich miast. Pracę na miejscu mogli otrzymać tylko we dworach.
W latach międzywojennych działalność społeczna była w Łętowni bardzo rozwinięta. Powstało wiele organizacji społecznych, organizowano różne kursy, przeważnie dla kobiet. W tej działalności społecznej służyli pomocą dziedzic Łętowni – Marian Kempner oraz jego syn Stanisław.