thumb|240px|Zabudowa thumb|240px|Kapliczka Matki Bożej Fatimskiej Łochowice (Łochowiec – 1744, 1766, niem.: Lochowitze – 1878, Lochwitz – 1942–1945) – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Białe Błota.
Podział administracyjny W latach 1950–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Położenie Łochowice są wsią usytuowaną na zachód od Bydgoszczy, w gminie Białe Błota. Od wschodu graniczy z Łochowem, od zachodu i południa z Puszczą Bydgoską, zaś od północy z Kanałem Bydgoskim.
Pod względem fizycznogeograficznym Łochowice leżą w obrębie Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej w mezoregionie Kotlina Toruńska i mikroregionie Terasa Łochowska (IX terasa: 66–69 m n.p.m.)Środowisko przyrodnicze Bydgoszczy. Praca zbiorowa pod red. Józefa Banaszaka, Wydawnictwo Tanan. Bydgoszcz 1996..
Charakterystyka Łochowice mają charakter wsi podmiejskiej, położonej po obu stronach drogi powiatowej Bydgoszcz – Potulice – Nakło, w północno-zachodniej części gminy Białe Błota. Powierzchnia sołectwa wynosi 2,2 km². Od czasów przedwojennych do połowy lat 90. XX wieku wieś miała stałą powierzchnię 211,4 ha, gdzie użytki rolne stanowiły około 191 ha.