Historycznie Kołobrzeg leży na Pomorzu Zachodnim, gdzie związany był z biskupim księstwem kamieńskim. Od 1815 roku w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. W 1946 r. Kołobrzeg włączono do województwa szczecińskiego. W latach 1950–1975 należał do województwa koszalińskiego (dużego), a w 1975–1998 woj. koszalińskiego (małego).
Miasto zajmuje powierzchnię 25,67 km² (1 stycznia 2012), stanowiąc 3,54% powierzchni powiatu kołobrzeskiego.
W rejestrze urzędowym wyróżnia się 8 części miasta: Kostrzewno, Lubinia, Lubostronie, Podczele, Przylaski, Radzikowo, Radzikowskie Przedmieście, ŻółczyceRozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. ws. wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()..
Środowisko naturalne
+ Struktura użytkowania gruntów (2005) Rodzaj Powierzchnia % Użytki rolne 610 ha 23,76% Lasy i grunty leśne 142 ha 5,53% Pozostałe grunty i nieużytki 1815 ha 70,71% Σ 2567 ha 100% mały|Kanał Drzewny z mostu ul. E. Łopuskiego
Przez środkową część miasta przepływa rzeka Parsęta wraz z jej odnogą rzeczną – Kanałem Drzewnym.