Problem istoty prawa Problem istoty prawa wskazywany jest często jako główne zagadnienie filozofii prawa, odróżniające ją od innych nauk teoretycznoprawnych. Głównym pytaniem stawianym przez filozofów jest „czym prawo jest w istocie”, współcześnie sprowadzane do pytania „z jakiego rodzaju bytów składa się prawo i jak te jednostkowe byty składają się na pewną całość nazywaną prawem”. Podstawowy spór jaki się tu wywiązał toczył się między ideą prawa jako normy i ideą prawa jako faktu. Zgodnie z tym pierwszym stanowiskiem prawo jest pewnym systemem norm, które można badać w sposób analityczny (tak np. Hans Kelsen czy pozytywiści). Na odmiennym stanowisku stoją realiści, traktujący prawo jako określony fakt społeczny, który należy badać metodami odpowiednimi do nauk społecznych. Osobne spory toczyły się także wobec kwestii definicyjnych (czym prawo różni się np. od obyczaju).
Problem faktyczności prawa Problem ten (według Alexy'ego) odnosi się przede wszystkim do dwóch kwestii: związków prawa z władzą oraz efektywności prawa. W pierwszym z tych problemów filozofia prawa ściśle wiąże się z filozofią polityki.