thumb|left|Katedra Geometryczną siatkę ulic przecinają pod kątem 45° diagonalne aleje rozpoczynające się w narożnikach miasta i krzyżujące się w samym jego centrum. Według planów Benoit znajduje się tam plac, który stał się zalążkiem życia obywatelskiego. Właśnie tu usytuowany jest jeden z najbardziej charakterystycznych punktów miasta – katedra, która miała być zwieńczona wysokimi gotyckimi wieżami. Prócz skomplikowania jej konstrukcji, realizacja projektu była spowalniana przez recesję i wstrząsy polityczne w 1884 roku. Ostatecznie katedrę otwarto w 1932 roku, jednak brakowało jej wież. Prace związane z ukończeniem katedry rozpoczęto w 1997 roku, a zakończono dwa lata później. Po przeciwnej stronie placu zostały umiejscowione budynki administracji prowincji. W latach 80. XIX wieku panował optymizm, który niedługo później zaczął spadać. Chociaż wybudowanie infrastruktury zapewniającej prąd i bieżącą wodę uważano za cud techniki, brak stałych mieszkańców spowodował, że La Plata zyskała opinię miasta-widma. W 1890 roku Francuz Thèodore Childe stwierdził, że „miasto ma wszystko oprócz mieszkańców i powodu do istnienia”.