thumb|250px|Głowa broholmera Broholmer – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa, wyhodowana w średniowiecznej Danii. Psy tej rasy wykorzystywano do polowań i stróżowania. Wymarła w pierwszej połowie XX wieku, następnie została zrekonstruowana przez hodowców. Obecnie jej przedstawiciele pełnią funkcję psów do towarzystwa, stróżujących i obronnych.

Rys historyczny Przodkami broholmerów mogły być molosy przywiezione do Danii z terenów Brytanii przez wikingów lub psy pochodzące z terenów Imperium Karolińskiego zwany canes pugnaces. Prace archeologiczne prowadzone na Grenlandii, w Norwegii oraz na wyspie Fyn wykazały, że na tamtejszych terenach, w dawnych osadach wikingów hodowano psy w typie molosa. Dowodem na istnienie w tamtejszych rejonach od czasów średniowiecza psów molosowatych był także szwedzki dalbohund, który wyginął pod koniec XIX wieku. Te skandynawskie psy były wykorzystywane przez człowieka głównie do pilnowania dobytku i zwierząt hodowlanych, brały także udział w polowaniach na grubą zwierzynę.