zakonowi Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą, którzy posiadali wieś do czasu sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 r..
Lata 1400-1945 W okresie wojen husyckich w XV w. wieś opustoszała, po czym została założona od nowa. W czasie wojny trzydziestoletniej w pierwszej połowie XVII w. wieś została zniszczona, a kościół we wsi został spalony i zniszczony. W 1649 r. wieś została odbudowana po zniszczeniach z czasów wojny trzydziestoletniej. W 1666 r. we wsi jest wspomniany nowy kościół, wybudowany z drewna i gliny. W 1675 r. w kościele powstał ołtarz główny, a w 1685 r. portatyl z relikwiami. W 1777 r. wieś padła ofiarą pożaru. W 1783 r. we wsi jest wspomniana szkoła katolicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela. W 1787 r. we wsi powstał nowy kościół z muru pruskiego.
W 1810 r. w wyniku sekularyzacji dóbr zakonnych wieś stała się własnością pruskiego urzędu domenalnego (Domainen-Amt) w Siechnicach (Tschechnitz), który jest wspomniany jako właściciel wsi w 1819 r. Od 1830 r. wieś należała do pruskiego urzędu królewskiego w Oławie, natomiast folwark pozostawał własnością najpierw urzędu domenalnego w Siechnicach, a w 1894 i 1937 r. jako właściciel folwarku we wsi jest wspomniany pruski domenalny urząd skarbowy (Königlicher Domänen-Fiskus, później Preußischer Domänen-Fiskus). W 1870 r.