W okresie zaborów, pod koniec XVIII w. Markowice należały do rodziny Malczewskich, którzy w 1801 roku sprzedali je W. Kosmowskiemu. W trzy lata później zadłużony już mocno majątek kupił ojciec poety Gustawa Zielińskiego (ur. w Markowicach w 1809 roku), Norbert Zieliński, pułkownik z okresu insurekcji kościuszkowskiej. W okresie napoleońskim Markowice należały do Księstwa Warszawskiego (1807-1815). Przedtem rząd pruski chętnie udzielał szlachcie polskiej kredytów, o spłatę których upomniał się po powrocie tych ziem do Prus bezwzględnie egzekwując narosłe w tym czasie należności. Zadłużone Markowice przejęła berlińska instytucja kredytowa, która w 1836 roku sprzedała Markowice w drodze licytacji Niemcowi polskiego pochodzenia – Arnoldowi von Wilamowitzowi-Moellendorff, który był ojcem światowej sławy filologa klasycznego Ulryka von Wilamowitz-Moellendorff (ur. w Markowicach w 1848 roku).
Poza siedzibą dominium Wilamowitzów-Moellendorff w Markowicach znajdowała wówczas się niewielka posiadłość Jaskólskich, wieś włościanska oraz obecna wieś Wymysłowice (dawne Gaj i Wymysłowo) a także jej część Wymysłowo.