późnoromański, orientowany, z XIII/XIV w., zbudowany ze starannie obrobionych ciosów granitowych z użyciem cegły, na planie prostokąta o wymiarach 20,8 m × 10,4 m, nakryty dwuspadowym dachem i otoczony murem z głazów narzutowych. Wieża z dzwonnicą pochodzi z 1716 r., południowa kaplica z 1726 r., zakrystia od północnej strony z 1776 r. Opuszczony został w 1945 r., odbudowany w 1970 r., w 2004 r. poddany restauracji i konserwacji. Zachowały się pierwotne okna szczelinowe, po trzy od wschodu, północy i południa, trzy portale (z których zachodni portal uskokowy posiada reprezentacyjnych charakter) i dekorowane blendami szczyty. Wewnątrz kościoła, na ścianie wschodniej poddasza zachowała się polichromia z około 1350 r., przedstawiająca scenę Ukrzyżowania. Wpisany do rejestru zabytków, nr 10 z 26.10.1976. Przy kościele znajdują się resztki poewangelickiego cmentarza w formie lapidarium. park krajobrazowy - podworski z 1850 r., o powierzchni 5,5 ha (początkowo zajmował 8 morgów). Założenie ogrodu w stylu angielskim bezpośrednio przy dworze i folwarku przypisać należy rodzinie Iffland. Park posiadał dwa małe stawy połączone rowem i punkt widokowy na kopcu lodowni. Rozbudowany został dwa razy: w 1891 r. i 1928 r., kiedy powiększono teren od wschodu, poprzez utworzenie dwóch nowych polan widokowych.