Syn Feliksa Teodor po powrocie do kraju z Oxfordu, gdzie ukończył studia na Wydziale Prawa, odbył, pod okiem ojca, praktyki w rodowych dobrach, by od 1883 roku zarządzać nimi samodzielnie. Formalnie Teodor otrzymał dobra mycielińskie w 1888 roku i posiadał je do roku 1921. Zabudowa wsi składała się z 11 domów zamieszkanych przez 206 osób oraz folwarku składającego się z 8 domów zamieszkanych przez 20 osób. Cały majątek obejmował w tym czasie 2275 mórg (1274 ha): las 790 mórg (442 ha), ziemia orna 506 mórg (283 ha), łąki 174 morgi (97 ha), pastwiska 78 mórg (44 ha), pozostałe zarośla 570 mórg (319 ha). W tym czasie na polach stosowano dziewięciopolowy płodozmian. To za czasów Teodora w 1893 roku rozpoczęto intensywną uprawę buraków cukrowych, 9 lat później drenowanie pól. Gospodarstwo wzbogaciło się również o młocarnię parową i siewnik parowy.