W tym czasie posiadłość znajdująca się w Mycielinie zmieniała kolejnych właścicieli. Podczas gdy w roku 1779 część ziem była w posiadaniu Macieja Łuczyckiego, w roku 1781 syn Macieja Marom nabył dalszą część od wojskiego ostrzeszowskiego Kazimierza Biernackiego, który prawdopodobnie posiadał je po Kazimierzu Gałczyńskim. Z czasem Marcin Łuczycki przejął także po ojcu resztę wsi. Po śmierci Marcina w roku 1817 dobra przypadły Antoninie z Nasiorowskich i Antoniemu Smogorzewskim. Oni 3 lata później kupili drugą połowę Mycielina od spadkobierców po Franciszce z Mleckich Pstrokońskiej i stali się właścicielami całej wsi.

W 1827 roku Mycielin posiadał zabudowę składającą się z 20 domów i 215 mieszkańców. Dobra miały rozległość 2275 mórg gruntów ornych, 506 mórg ogrodów, 174 mórg łąk, 78 mórg pastwisk, 1 morga wody, 790 mórg lasu, 570 mórg zarośli, 156 nieużytków i placów. We wsi znajdowało się 9 budynków murowanych i 18 z drewna.