Nazwa miejscowości, z wyjątkiem okresu II wojny światowej, nie zmieniała się.
Historia Do 1920 Pierwsze informacje o Nadolu są związane z Jeziorem Żarnowieckim. Do 1882 jezioro było własnością Augusta Ceynowy, wcześniej jezioro należało do klasztoru w Żarnowcu oraz do Hebela lub Ustarbowskiego, od którego Ceynowa je kupił. August Ceynowa podzielił jezioro między swoich synów. Antoni Ceynowa zamieszkał w Nadolu. W 1907 Augustyn Konkol postawił we wsi oberżę. Miejscowość stała się miejscem turystycznym zarówno latem jak i zimą. Do wsi zjeżdżali letnicy z Gdańska i Sopotu oraz mieszkańcy okolicznych wsi. Uważano, że Nadole jest miejscowością uzdrowiskiem dla gruźlików. W 1912 właścicielem całego jeziora oraz wsi Nadole był mieszkający w Nadolu Augustyn Konkol.
Mieszkańcy Nadola w znacznej większości byli Kaszubami. Język niemiecki, mimo że był nauczany obowiązkowo w szkole, to był praktycznie nieużywany. Z niemieckimi sąsiadami z innych wsi nie było jednak żadnych konfliktów. Ponieważ nadolanie byli obywatelami państwa pruskiego, podlegali poborowi do pruskiej armii. Ze względu na słabą znajomość języka niemieckiego byli źle traktowani przez dowódców.