Miejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XV i XVI wieku. W 1423 (według zachowanej kopii z lat 1488-1492) odnotowano pobór dziesięciny z 10 łanów. W latach 1471-1478 Mieszewo zalegało z podatkami. W 1508 miał miejsce pobór podatkowy od 4 półłanków, wiardunek od karczmy oraz 6 groszy od młyna. W 1509 pobrano podatki od 5 półłanków, 3 grosze od młyna oraz 6 groszy od karczmy. W 1563 miał miejsce pobór od 2 i 3/4 łana, karczmy dorocznej, młyna korzecznika stojącego na rzece o jednym kole wodnym. W 1577 płatnikiem poboru ze wsi była Barbara Mieszewska. W 1580 pobór zapłacił Jan Krasowski pisarz grodzki gnieźnieński od 4 półłanków, dwóch zagrodników, komornika, młyna dorocznego o jednym kole wodnym.
Wieś szlachecka położona była w 1580 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
Wieś w XIX wieku była własnością Mielęckich, a od 1879 Von Treskowów (również po 1918). Obecnie pałac w ruinie (po zaniechanym remoncie). Park zdziczałyMarcin Libicki, Piotr Libicki, Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, wyd.