Zwłaszcza na terenie Indii można spotkać łuki zaczynające się w strefie zewnętrznej linią wybrzuszoną, która przechodzi w linie proste stykające się w osi otworu pod kątem rozwartym. meczety z minaretami wielkie dziedzińce są często połączone z centralną salą modlitw dekoracja za pomocą geometrycznych i powtarzalnych ornamentów (arabesek) częste używanie dekoracyjnego kaligrafowanego pisma jako ornamentu skierowanie uwagi raczej na przestrzeń wewnętrzną niż zewnętrzną budowli rzadkie są przedstawienia figuralne (ludzi i zwierząt). Częstym motywem są - zazwyczaj stylizowane i uproszczone - liście roślin. Wystrój wykonywany w formie malowideł lub mozaiki z płytek fajansowych o jaskrawych, nasyconych barwach, spotykany jest zarówno na płaszczyznach ścian, jak i wewnętrznej powierzchni kopuł. kolumny o głowicach w formie stalaktytów, spiętrzonych belek i rozłożystych wachlarzy architektura islamu jest często nazywana „architekturą zasłony”, gdyż jej piękno leży w przestrzeniach wewnętrznych (dziedzińcach i pokojach), które nie są widoczne z zewnątrz. użycie monumentalnych form, takich jak wielkie kopuły, wysokie minarety i duże dziedzińce, ma sprawiać wrażenie siły i potęgi.