thumb|240px|Budynek bramny przy kościele św. Wita Niwa () – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Szczytna.

W przeszłości do wsi należał przysiółek Tworów (niem. Ludwigsdörfel). Obecnie nazwa niestandaryzowana.

Położenie Niwa to duża wieś łańcuchowa o długości około 2 km, leżąca w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej, na terenie Wzgórz Ścinawskich, między Polanicą-Zdrojem a Wambierzycami, nad potokiem Cicha, na wysokości około 380–390 m n.p.m.

Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Historia Pierwsza wzmianka o Niwie pochodzi z 1337 roku. W roku 1380 istniało tu wolne sędziostwo. W roku 1404 część wsi kupił zakon kanoników regularnych z Kłodzka. W 1549 Niwa była już dużą wsią, nadal istniało wolne sędziostwo, były też: kościół parafialny, cegielnia i piekarnia. W 1610 Krzysztof Donig (1572–1642) był właścicielem wsi i Dobrociesza. Ożenił się z Juditą von Ronaw (Rohnau, zm. 1627). W okresie rekatolizacji, po 1620 majątki Donigów zostały skonfiskowane. Krzysztofowi skonfiskowano Szalejów Górny i Niwkę. W latach późniejszych w hrabstwie kłodzkim wystę­pują już tylko synowie Krzysztofa. Jerzy był członkiem rady stanów tego hrabstwa w la­tach 1637-1687. W 1840 w miejscowości były: kościół, szkoła i gorzelnia.