W 1555 w drukarni Oporina, w Bazylei wydał wynik 20-letnich badań: Sphygmicae artis iam mille ducentos annos perditae et desideratae libri V., w którym wyróżnił podstawowe pięć typów tętna, ich znaczenie diagnostyczne oraz zaznaczył wpływ temperatury i stanu nerwowego na tętno. Później z tego traktatu korzystał w swych pracach William Harvey. Sława jaką zdobył J. Struś sprawiła, że w latach 1557/1558 i 1558/1559 wybierano go na burmistrza PoznaniaGrzybowski A., Sak J.:Józef Struś (1510-1568) jako prekursor współczesnej wiedzy o układzie krążenia w 500. rocznicę jego urodzin Archiwum Historii i Filozofii Medycyny 2011, 74, 37-46. W 1559 został nadwornym lekarzem króla Zygmunta II Augusta. Określany jako najsławniejszy w swym czasie lekarz w Europie, którym szczyciła się Akademia Padewska, gdyż był w niej profesorem publicznym nauki lekarskiej, a Filip II, król hiszpański, kilka razy rady jego zasięgał.
Zmarł na dżumę, zaraziwszy się nią podczas niesienia pomocy ubogiej ludności w czasie epidemii.
Pochowany w kolegiacie św. Marii Magdaleny w PoznaniuJoanna Lubierska, Jakub Wojtczak, Non omnis moriar. Pochowani w kryptach wybranych poznańskich kościołów., w: Kronika Miasta Poznania 2021/1, s.