Przy kościele działała szkoła parafialna, wzmiankowana w latach 1458–1460. W 1529 r. tamtejszemu plebanowi dziesięcinę oddawali mieszkańcy całej wsi Nowogród, oraz ze wsi: Stoczek, Ziółków, Zazulin, Witaniów i Zawieprzyce. W latach 1531–1533 w skład parafii nadal wchodziły wymienione wsie.
Nowogród był własnością szlachecką. W latach 1454–1460 Nowogród graniczył z Łuszczowem i Stoczkiem. W latach 1409–1428 dziedzicem był Wacław Więchno. Jakiś czas należał do Jana Ziółkowskiego i jego spadkobierców. Jan, pisał się z Ziółkowa, ale miejscem jego stałego zamieszkania był Nowogród, gdzie był dwór i folwark. W 1481 r. Jakub Ziółkowski odstąpił Nowogród swemu zięciowi Andrzejowi Lipińskiemu burgrabiemu lubelskiemu. W 1531 r. był w rękach Lipińskiego i Charlęskiego. Po roku 1647, a przed 1658 r., Nowogród został włączony do dóbr Łęczna.
Strażnik litewski Stanisław Potocki sprzedał w 1725 roku Nowogród hetmanowi polnemu koronnemu i wojewodzie podlaskiemu Stanisławowi Mateuszowi RzewuskiemuJanusz Łosowski, Sprzedaż Łęcznej i okolicznych wsi przez strażnika litewskiego Stanisława Potockiego hetmanowi polnemu koronnemu Stanisławowi Mateuszowi Rzewuskiemu w roku 1725, w: Studia Łęczyńskie tom 2-3, Łęczna 2010-2011, s. 56..