Tereny, na których powstała wieś były jednak zasiedlone znacznie wcześniej niż odnotowują to zachowane zapisy historyczne. W widłach rzeki Samicy, na południowy zachód od wsi w odległości ok. jednego kilometra od niej archeolodzy odnaleźli grodzisko wklęsłe, które posiada dwie warstwy osiedleńcze: kultury łużyckiej oraz wczesnośredniowieczną pochodzącą z IX–XI wieku. Ponadto w okolicy Objezierza zachowały się ślady kilku osad wczesnośredniowiecznych z tego samego okresu.
Miejscowość była początkowo wsią kościelną należącą do zakonu joannitów, a później szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Objezierskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Później właścicielami byli także Strzeszewscy. W 1466 wieś leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1406 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 należała do dekanatu Oborniki.