Historia Wieś po raz pierwszy wzmiankowana była w 1352. W dokumencie papieskim wydanym w Awinionie, papież Klemens VI wyraził zgodę na zabezpieczenie materialne w diecezji wrocławskiej dla Mikołaja z Obrowca (Nicolao de Oberbicz). W XIII wieku wzniesiony został pałac w Obrowcu.
Po I wojnie śląskiej wieś znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W związku z reformą administracyjną, w 1816 Obrowiec został odłączony od powiatu prudnickiego i przyłączony do strzeleckiego.
W drugiej połowie XIX wieku powstał kościół w Obrowcu.
W czasie III powstania śląskiego, 4 maja 1921 w Obrowcu sformowano 1. kompanię prudnicką, podlegającą pod 7 Strzelecki Pułk Piechoty.
W 1930 wieś nawiedziła powódź. Pałac w Obrowcu został spalony w 1945.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: zbiorowa mogiła powstańców śląskich na cmentarzu katolickim, ul. Cmentarna, park, inne zabytki: kościół pw. św. Jana Chrzciciela.
Zobacz też Obrowiec
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona internetowa miejscowości Obrowiec
Kategoria:Obrowiec (województwo opolskie) Kategoria:Wsie w powiecie krapkowickim