Miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej. Jako własność prywatna była przedmiotem dziedziczenia, zamiany i sprzedaży zmieniając wielokrotnie właścicieli. Odnotowana została wielokrotnie w archiwalnych dokumentach. W 1442 Henryk z Jędrzychowic sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu plebanowi, wikariuszom i altarystom we Wschowie 1,5 grzywny czynszu z Olbrachcic z przeznaczeniem na anniwersarz. W 1448 Andrzych z Gołanic odstępił swoją wieś Olbrachcice wraz z folwarkiem oraz folwark w Piotrowicach Stanisławowi, Andrzychowi i Barbarze, dzieciom swojej córki Brygidy oraz jej mężowi Winca Imbira z Objezierza. W latach 1488–1522 jako właściciela odnotowano Krzysztofa Olbrachcickiego, syna Szymona Olbrachcickiego. W 1500 właścicielem we wsi był także Stanisław Kotwicz Dłuski wraz z braćmi Dawidem i Nankerem.
W 1528 odnotowany został trakt biegnący na wschód od wsi Siedlnica i Olbrachcice idący z południowego zachodu na południowy wschód. Nazywany był on w XVI wieku po polsku - Polska Droga. Nazwa ta utrzymała się do XIX wieku i w języku niemieckim nazywana była Pollackenweg.