W pocz. XVII wieku była to własność Mniszchów i istniał tu zamek murowany, w którym przebywała Maryna Mniszchówna – późniejsza carowa. W 1663 roku rejestr podatkowy wymienia jako właściciela wsi starostę sanockiego (1661) Jerzego Jana Wandalina Mniszcha. Potem przejęli Olszanicę na własność Jordanowie. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Olszanicy byli Bronisław i Krystyna hr. Stadniccy.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie leskim województwa lwowskiego. Od września 1939 do 1941 była pod okupacją sowiecką. Od 1941 do sierpnia 1944 wieś była siedzibą okupacyjnego hitlerowskiego urzędu gminy w powiecie sanockim. 9 maja 1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zaatakowali miejscową stację kolejową, którą od zniszczenia uratował przyjazd pociągu pancernego. Łącznie w latach 1945–1946 w walce z UPA zginęło lub zostało skrytobójczo zamordowanych 25 Polaków i 1 Ukrainiec, w tym tak cywile, jak i żołnierze WOP oraz funkcjonariusze MO i Straży Ochrony Kolei. W 1946 banderowcy spalili większość gospodarstw po Ukraińcach przesiedlonych do ZSRR.