Znajdujące się w Misztalu, Niechciałowie i Wołodrzy stanowiska należą do kultury trzcinieckiej zaś występujące w Grodnie oraz również w Misztalu do kultury łużyckiej. Jedno ze stanowisk w Grodnie stanowi prawdopodobnie ślad cmentarzyska. Z okresu Halszttatu pochodzi jeszcze mniej stanowisk bo zaledwie 5. Występują w Niechcianowie, Grodnie, Nowych Ostrowach i Grochowie.
W 1906 roku na terenie Ostrowów zawiązała się społeczność mariawicka, ściśle związana z duszpasterską działalnością o. Jana Marii Michała Kowalskiego (w latach 1905-1906 proboszcza w Starej Sobótce) i o. Czesława Marii Polikarpa Kahla, który był wikariuszem w Krośniewicach. Mariawici związani byli z prężnym ośrodkiem w Nowej Sobótce, w późniejszych latach w nieodległym Kajewie wybudowali własny kościół i ochronkę dla dzieci. W Ostrowach mieściła się fila krośniewickiej parafii mariawitów i kaplica domowa, obsługiwana przez duchownych z Kajewa i Nowej Sobótki. Kalendarz Maryawicki z 1909 roku podaje, że w obszarze rzymskokatolickiej parafii Krośniewice mariawici w liczbie 600 osób mieszkają po wioskach: Krzewie, Kajew, Ostrowy, Nowa Wieś, w folwarku Błonie i w samym miasteczku Krośniewice. W sąsiednich parafiach także mieszkali wyznawcy mariawityzmu: 13 w Imielnie,12 w Dzierzbicach a także w Łaniętach.