Michał Dobulewicz (ur. 5 października 1884 w Michaliszkach, Suwalszczyzna, zm. 17 grudnia 1970 w Sopocie) – doktor medycyny, chirurg, pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 1907–1912 studiował na Cesarskiej Akademii Wojenno-Medycznej w Petersburgu, pracował następnie w klinice chirurgicznej tamże. W czasie I wojny światowej służył jako chirurg wojskowy w armii rosyjskiej. W 1918 osiadł w Polsce. Początkowo pracował w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu Warszawskiego, wkrótce wstąpił do wojska. Od 1919 był komendantem i naczelnym chirurgiem szpitala polowego w Warszawie, w 1922 przeniesiony został do Łodzi, gdzie pełnił służbę na stanowisku naczelnego lekarza 10 pułku artylerii polowej, a później praktykował w 4 Szpitalu Okręgowym im. gen. dyw. dr med. Sławoja Składkowskiego. Obok służby wojskowej pracował w szpitalu ubezpieczalni społecznej. W 1939 otrzymał stopień pułkownika.