Kryteria służące wyodrębnianiu zjawisk psychopatologicznych Odróżnienie większości patologicznych zjawisk psychicznych będących objawami zaburzeń psychicznych od zjawisk prawidłowych, możliwe jest dzięki następującym atrybutom charakteryzującym zjawiska patologiczne: są źródłem cierpienia lub są formą cierpienia, zakłócają indywidualne funkcjonowanie i utrudniają przystosowanie się, wiążą się z nieprzewidywalnością zachowań i utratą kontroli nad własnym zachowaniem, powodują dyskomfort obserwatora, wiążą się z naruszeniem norm społecznych, są nieracjonalne lub dziwaczne, są rzadko spotykane lub niekonwencjonalne.
Normatywne definiowanie zjawisk psychopatologicznych (czyli rozpoznawanie ich np. w oparciu o ich niekonwencjonalność, czy też naruszanie przez nie norm kulturowych) wymaga szczególnej ostrożności, zindywidualizowanego podejścia, wnikliwej analizy kontekstu ocenianych zjawisk, w tym też kontekstu kulturowego.
Klasyfikacje chorób i zaburzeń psychicznych Rozpoznanie objawów klinicznych oraz ich zespołów pozwala zdiagnozować zaburzenia psychiczne.