Dwaj inni mieszkańcy Pęgowa pełnili funkcje burgrabich (zastępców starosty) zamku uniejowskiego: Stanisław Kos w latach 1452–1453 oraz Jan Pęgowski w 1510 i ponownie w 1540.
Przed II wojną światową wieś liczyła 4 gospodarstwa: Józef Moks posiadał 110 mórg, tyleż samo Dionizy Trzebiński, Kacper Pajor – 30 mórg, a rodzina Grzelaków 60 mórg; znaczna część gruntów należała wtedy do majątku w Stemplewie. Ziemie te po wojnie znacjonalizowano i oddano w posiadanie spółdzielni produkcyjnej, która przejęła również gospodarstwo Trzebińskich za niewywiązanie się z obowiązkowych dostaw produktów rolnych. We wsi istniał również drewniany pałac, na kamiennej podbudowie. Dwór pęgowski, podobnie jak ziemie, wszedł w skład majątku w Stemplewie i stopniowo uległ ruinie. Wioska posiadała również wiatrak wzniesiony na tzw. górkach pęgowskich, który spłonął przed II wojną światową.
W czasach istnienia Gromadzkich Rad Narodowych Pęgów należał do gminy Miniszew, a następnie do Chwalborzyc, a po reformie w 1975 do Uniejowa. Jednym z założycieli OSP w Zaborowie był Antoni Trzebiński z Pęgowa. OSP w Zaborowie pozostaje wspólną jednostką do dziś.
Pęgów liczy obecnie 40 mieszkańców i 12 gospodarstw o łącznej powierzchni ok. 250 ha gruntów.
Przypisy
Kategoria:Uniejów (gmina)